Koloseum, czyli teatr Flawiuszy, bez wątpienia chodzi do indywidualnych spośród najbardziej modnych zabytków starożytnego Rzymu

Koloseum, czyli teatr Flawiuszy, bez wątpienia należy do którychkolwiek z najbardziej widocznych zabytków starożytnego Rzymu. Przez wiele stuleci był miejscem atrakcji dla Rzymian. Dzisiaj turyści mogą kochać jego coś i odporność. 

Formę tego świetnego gmachu rozpoczęto w 70 r. podczas panowania cesarza Tytusa Flawiusza. Przyszły Amphitheatrum Novum postanowiono wystawić na znaczeniu dużego sztucznego jeziora w parkach otaczających Domus Aurea. Ze względu na bliską odległość, słynnego już posągu Nerona zwanego colossus (Neron był zaprezentowany jako bóg Helios) postanowiono nazwać budowlę Koloseum. Głównym celem Koloseum było podawanie rozrywki mieszkańcom antycznego Rzymu. Występowano na nim walki gladiatorów, polowania (venationes) oraz bitwy morskie (naumachie) Wspaniałą konstrukcję otworzono z ważną pompą w roku 80 za czasów trwania cesarza Wespazjana. Ta monumentalna budowla o owalnym kształcie mogła pomieścić około 50 tys. widzów. Głęboko posadowione betonowe fundamenty pozwalały konstrukcji utrzymać stabilność na gliniastym podłożu. Budowlańcy postanowili również wzmocnić zarówno ściany zewnętrzne, które uczyniono z prostego wapienia (trawertynu) jak też ściany wewnętrzne, uczynione z zdrowego tufu wulkanicznego.

Z upływem czasu Koloseum było tłoczone przez trzęsienia ziemi, co sprawiłoby, że mieszkało się cennym materiałem budowlanym dla różnego sposobie projektów architektonicznych. Wydarzenie to zamknęło się podczas pontyfikatu papieża Benedykta XV, który ogłosił Koloseum miejscem pamięci męczeńskiej śmierci pierwszych chrześcijan. Z tej pory wykonywa się tam droga krzyżowa.

Cztery arkadowe kondygnacje, które są widoczne z zewnątrz zostały postawione w czterech różnych stylach. Pierwszy, najniższy, reprezentuje porządek toskański, kolejny ozdobiony jest kolejami w trybie doryckim, trzeci w korynckim, oraz najwyższy korynckimi pilastrami. Zatrzymały się również pozostałości po belkach służących do rozpinania nad teatrem zasłon przeciwsłonecznych tzw. velarium. Rzędy siedzeń zostały podzielone schodami (vomitoria) na rynki (caneus) . Wpisanie do tej wspaniałej budowli umożliwiało 76 bram, gdzie cyfry wyryte nad bramą odpowiadały numerowi biletu. Najważniejsze wejścia jechały do loży cesarskiej jak też do miejsc charakterystycznych dla urzędników i westalek. Jak zwykle wiadomo jakość miejsca odpowiadały statusowi mieszkańców. Pierwsze trzy rzędy były poświęcone dla największych, reszta jednak dla mniej zamożnych obywateli. Prawdopodobnie bilet wstępu był darmowy.

W 2007 r. zabytek został przyznany za drink z siedmiu nowych cudów świata. Właśnie stanowi jakimś spośród najbardziej podstawowych i bliskich zabytków Rzymu.